“Vrijwilligerswerk als eerste stap in de richting van maatschappelijke participatie”: het klinkt zo logisch. In de praktijk blijkt het echter niet zo eenvoudig.

Hier liggen twee zaken aan ten grondslag:

  1. De professionalisering die ook in het vrijwilligerswerk een belangrijke rol speelt.
  2. Veel instellingen in Castricum werken met een tekort aan vrijwilligers. Het vele werk komt vaak op een kleine groep mensen neer.

Het lijkt aannemelijk dat sociaal kwetsbare vrijwilligers in veel gevallen niet direct kunnen voldoen aan de hogere eisen die de organisaties tegenwoordig aan vrijwilligers stellen en een gedegen voorbereiding en begeleiding noodzakelijk is. Het is daarom belangrijk zowel het belang van de vrijwilliger als het belang van de instelling waar hij/zij komt te werken recht te doen.

 

Om wie gaat het?

Het gaat om mensen met een psychische of verstandelijke beperking en mensen met een taalachterstand die met wat extra begeleiding in staat zijn uit te groeien tot vrijwilliger.